Granice i ciągłość funkcji

Streszczenie

Pojęcie granicy funkcji, granice jednostronne, granice w nieskończoności, ciągłość — intuicja, definicje i zastosowania w ekonomii

Znaczenie granic

Granica to fundament rachunku różniczkowego. Odpowiada na pytanie: do jakiej wartości zbliża się funkcja, gdy argument zbliża się do pewnego punktu?

Bez granic nie zdefiniujemy pochodnej (chwilowa zmiana) ani całki (suma nieskończenie wielu elementów) — czyli całego aparatu używanego w ekonomii do optymalizacji i analizy zmian.

Intuicja granicy

Rozważmy funkcję $f(x) = \dfrac{x^2 - 1}{x - 1}$. W punkcie $x = 1$ jest nieokreślona (dzielenie przez zero). Ale co się dzieje w pobliżu $x = 1$?

$x$0.90.990.999→ 1 ←1.0011.011.1
$f(x)$1.91.991.999?2.0012.012.1

Funkcja zbliża się do 2, choć w samym punkcie nie istnieje. Zapisujemy:

$$ \lim_{x \to 1} \frac{x^2 - 1}{x - 1} = 2 $$

Faktycznie, upraszczając: $\dfrac{x^2-1}{x-1} = \dfrac{(x-1)(x+1)}{x-1} = x + 1 \to 2$.

Definicja (intuicyjna)

Granica funkcji $f$ w punkcie $x_0$ wynosi $g$, jeśli wartości $f(x)$ są dowolnie blisko $g$, gdy $x$ jest dostatecznie blisko $x_0$ (ale różne od $x_0$).

$$ \lim_{x \to x_0} f(x) = g $$

Definicja formalna (Cauchy, ε–δ)

Dla każdego $\varepsilon > 0$ istnieje $\delta > 0$ takie, że:

$$ 0 < |x - x_0| < \delta \;\Rightarrow\; |f(x) - g| < \varepsilon $$

Czyli: jakkolwiek wąski przedział wokół $g$ wybierzemy ($\varepsilon$), znajdziemy otoczenie $x_0$ ($\delta$), w którym funkcja w nim pozostaje.

Granice jednostronne

Czasem funkcja zbliża się do różnych wartości z lewej i z prawej strony:

$$ \lim_{x \to x_0^-} f(x) \quad \text{(z lewej)} \qquad \lim_{x \to x_0^+} f(x) \quad \text{(z prawej)} $$

Granica istnieje wtedy i tylko wtedy, gdy obie jednostronne są równe:

$$ \lim_{x \to x_0} f(x) = g \iff \lim_{x \to x_0^-} f(x) = \lim_{x \to x_0^+} f(x) = g $$

Przykład: funkcja schodkowa (np. próg podatkowy) ma w punkcie skoku różne granice jednostronne — granica nie istnieje.

Granice w nieskończoności

Opisują zachowanie długookresowe funkcji:

$$ \lim_{x \to \infty} \frac{1}{x} = 0, \qquad \lim_{x \to \infty} \left(1 + \frac{1}{x}\right)^x = e \approx 2{,}718 $$

To drugie to słynna granica definiująca liczbę Eulera — podstawa kapitalizacji ciągłej w finansach.

Zastosowanie: kapitalizacja ciągła

Kapitał $K_0$ przy stopie $r$ kapitalizowanej $n$ razy w roku po roku wynosi $K_0(1 + r/n)^n$. Przy kapitalizacji ciągłej ($n \to \infty$):

$$ \lim_{n \to \infty} K_0\left(1 + \frac{r}{n}\right)^n = K_0 \, e^{r} $$

Reguły obliczania granic

Jeśli granice $\lim f(x)$ i $\lim g(x)$ istnieją, to:

RegułaWzór
Suma$\lim(f + g) = \lim f + \lim g$
Iloczyn$\lim(f \cdot g) = \lim f \cdot \lim g$
Iloraz$\lim\dfrac{f}{g} = \dfrac{\lim f}{\lim g}$ (gdy $\lim g \neq 0$)
Stała$\lim(c \cdot f) = c \cdot \lim f$

Symbole nieoznaczone

Wyrażenia typu $\dfrac{0}{0}$, $\dfrac{\infty}{\infty}$, $\infty - \infty$, $0 \cdot \infty$ wymagają przekształceń (upraszczanie, reguła de l’Hôpitala — wymaga pochodnych).

# Numeryczne sprawdzenie granicy w R
f <- function(x) (x^2 - 1) / (x - 1)
x <- c(0.999, 0.9999, 1.0001, 1.001)
data.frame(x, f_x = f(x))   # wartości ~ 2

Ciągłość funkcji

Funkcja $f$ jest ciągła w punkcie $x_0$, gdy spełnione są trzy warunki:

  1. $f(x_0)$ jest określona
  2. $\lim_{x \to x_0} f(x)$ istnieje
  3. $\lim_{x \to x_0} f(x) = f(x_0)$ (granica = wartość)

Intuicyjnie: wykres można narysować bez odrywania ołówka od kartki.

Rodzaje nieciągłości

TypOpisPrzykład ekonomiczny
Usuwalna„dziura" w jednym punkcie
Skokowaskok wartościprogi podatkowe, opłaty progowe
Nieskończonaasymptota pionowakoszt → ∞ przy ograniczeniu mocy

Dlaczego to ważne w ekonomii

  • Ciągłość funkcji popytu/podaży → istnienie punktu równowagi (twierdzenie o wartości pośredniej)
  • Granice → definicja pochodnej = krańcowy koszt/przychód
  • Granice w nieskończoności → analiza długookresowa, wartość bieżąca renty wieczystej
  • Nieciągłości → modelowanie progów, skoków cenowych, decyzji „tak/nie"

Twierdzenie o wartości pośredniej: jeśli funkcja ciągła przyjmuje wartości $f(a) < 0$ i $f(b) > 0$, to gdzieś między $a$ i $b$ ma miejsce zerowe. W ekonomii gwarantuje to istnienie ceny równowagi, gdy nadwyżka popytu zmienia znak.


Następnie: Pochodne — tempo zmian